Przepstrykano nas na wskroś ;)

Ostatnio zamarzyło mi się, żeby ktoś zrobił Lunce jakieś fajne zdjęcia. Owszem wiem, że jest to jeden z najbardziej obfotografowanych psów świata,
ale zupełnie inaczej odbiera się zdjęcia zrobione przez siebie, a zupełnie inaczej patrzy się na zdjęcia zrobione przez kogoś. Dlatego poprosiłam moją dobrą koleżankę, która zarazem jest moim ulubionym fotografem o kilka ujęć uszatego sierściucha. Justyna trochę się wystraszyła, bo twierdziła, że nie ma zbyt dużego doświadczenia w fotografowaniu psów, a już szczególnie tak ruchliwych, jak Luna. Na szczęście podniosła rękawicę i postanowiła podjąć wyzwanie. Byłam przeszczęśliwa, bo zdjęcia Justyny uwielbiam od zawsze, a że to właśnie ją wybraliśmy na naszego ślubnego fotografa, miałam tez nadzieję, że i my zmieścimy się czasem w kadrze i poczujemy namiastkę tego, co będzie się działo już za niecały rok (orany to już tak niedługo!!!). Najbliższe nam są klimaty swojsko-wiejskie, najlepiej na totalnym zadupiu, żeby nikogo i nic nie było oprócz trawy i ładnego nieba. Udało się znaleźć wymarzone pustkowie , tak więc nie pozostawało nic innego jak zapakować się do samochodu i stawić czoła obiektywowi Justyny.
Efektami jesteśmy tak zachwyceni, że aż postanowiłam się nimi z Wami podzielić 🙂

Jestem przeszczęśliwa, że zdecydowałam się na taką sesję, bo szczerze powiedziawszy stanie po drugiej stronie obiektywu jest dla mnie lekko stresujące. Mieliśmy jednak to szczęście, że wszystko w okół robiło tak fajną atmosferę, że ani się spostrzegliśmy, a okazało się, że łazimy już 4 godziny i czas wracać do domu, bo robi się ciemno.
Jeśli i Wam podbają się zdjęcia Justyny zapraszam Was na jej facebook’a KLIK i stronę www KLIK. Jako mistrzyni reportażu cudownie odnajduje się w różnych zdjęciach okolicznościowych, a momenty jakie potrafi złapać to jest dla mnie jakiś kosmos 🙂

I tego. Patrząc na pogodę za oknem to nie mogłam sobie wybrać lepszego dnia na zapostowanie zdjęć zrobionych w supersłoneczne i ciepłe popołudnie 🙂

A na koniec moje ulubione zdjęcie ever z tej sesji…Podobno pies upodabnia się do opiekuna, czy jakoś tak… 😉 To tak apropos tych momentów, jakie porafi złapać Justynka <3